Á í mikilli glímu við tímann þessa dagana. Við tökumst á og hvorugt vill gefa eftir. Ég er ákveðin í að hafa hann undir með einum eða öðrum hætti. Ef ekki með styrk og þrautseigju þá með útsjónasemi og klækjum.

Ræktin mín opnar kl 6.45 á morgnana. Undanfarið hef ég vaknað kl 6, stokkið beint í gallann og út á hjólið. Ég hjóla um til að hita mig upp og stefni á að vera komin í ræktina akkúrat þegar hún opnar, heit og tilbúin til að fara beint í lóðin. Prógrammið sem ég er að nota núna byggir á mörgum endurtekningum (reps) í fáum settum og með frekar löngum hléum á milli (90 sek). Ég hef ekki náð að klára þetta prógramm á skemmri tíma en 45 mín. Þá hef ég hálftíma til að hjóla heim (sem er reyndar mjög fljótlegt),  fara í sturtu, klæða mig og taka mig til fyrir vinnu, borða morgunmat og koma mér í vinnuna. Svo eru á heimilinu tvö skólabörn sem þarf að koma á fætur, í fötin, láta borða morgunmat, taka til nesti og svo náttúrulega að þau séu komin út nógu snemma til að ná í skólann á réttum tíma. Síðustu vikuna hef ég reyndar verið mjög eigingjörn og látið eiginmanninn nær algjörlega um börnin.

Fundurinn sem við fjölskyldan héldum um daginn snérist einmitt mikið til um skipulagningu í kringum morgnana svo allt gangi smurt fyrir sig. Núna erum við búin að setja okkur ákveðnar reglur sem vonandi eiga að hjálpa til við annríkið á morgana.

Helgin verður tileinkuð hvíld, andlegri uppbyggingu, vinnu og hreingerningu heima fyrir. Ég fór í smá ferðalag í gær með yfir 20 unglingum. Alveg ljómandi skemmtileg ferð en kostaði mig nætursvefninn svo ég ætla núna að drífa mig í rúmið og SOFA... þangað til ég vakna - hehe.. Ekkert að spá í að vakna við klukku. Ég fer í ræktina einhvern tímann á morgun en eins og staðan er núna stefnir í að ég verði jafnvel ein heima mestalla helgina og þó ég sakni krúttanna minna þá ætla ég að reyna að njóta þess að hafa tíma fyrir sjálfa mig og hlaða batteríin fyrir komandi viku.

Þreytandi og orkusjúgandi dagur í meira lagi. Klukkan ekki orðin 4 og ég er bara algjörlega búin á því. Henti mér upp í sófa með vatnsglas og döðlupoka og er búin að vera að úða í mig. Ég hef verið í smá brasi með börnin þessa vikuna og hef sjaldan fundið eins vel fyrir andlegu þrekleysi eins og núna. Mér finnst ég bara EKKERT hafa að gefa þeim. Það er að taka ansi stóran toll af mér að þurfa að fara í ræktina á morgnana undir svona mikilli tímapressu og í morgun kom sprunga í rólyndisyfirborðið sem ég hef borið undanfarna daga. Ég hef því boðað fjölskylduna á fund núna seinnipartinn þar sem ég vil ræða umgengnisvenjur fjölskyldumeðlima og hvort (og þá hvernig) ég get leyft mér að fara í ræktina á morgnana. Þetta er samt það sem ég geng fyrir þessa dagana og mér er mjög óljúft að láta það af hendi. En ég er víst ekki ein í heiminum

Það eina sem gengur virkilega vel í lífi mínu um þessar mundir er líkamsræktin og því kannski ekki skrýtið þó ég haldi dauðahaldi í það. Ég er bara hörkudugleg þar – þó ég segi sjálf frá. Ég er líka farin að finna og sjá mun á mér og hlakka til að sjá líkamann breytast meira – til hins betra Eitt af því sem ég finn verulegan mun á mér með er að það virðist nær algjörlega skrúfað fyrir alla sykurlöngun hjá mér. Ég veit að döðlur eru náttúrulega sætar en venjulega undir sömu kringumstæðum hefði ég farið beint í sjoppu og keypt mér eitthvað virkilega krassandi. Ég er núna með “frjálsan” dag á sunnudögum en ég nota það eiginlega aldrei. Síðasta laugardag fórum við í bíó með krakkana og ég fékk mér bæði nammi og kók en áður hafði ég ekki fengið mér nammi í margar vikur og ekki smakkað kók í marga mánuði.  

Ég fór aðeins í aukasíðurnar mínar í gær. Bætti við, breytti og lagaði þær allar nema “Matur og hreyfing”. Ég punktaði m.a. niður hugmyndir að verðlaunum næstu mánuði og þigg alveg uppástungur þar ;-) Ætla að verðlauna mig mánaðarlega núna og þau verðlaun verða nær eingöngu dekur af einhverju tagi.

Núna ætla ég að athuga hvort ég get samið um smá letistund fyrir mig. Leggja mig, fara í heitt bað.. eitthvað notó! Wish me luck.

ALDREI er stórt orð. Stundum segjum við "Maður á aldrei að segja aldrei" og mér finnst það yfirleitt rétt, því ég held að við séum ansi oft fljót á okkur að segja "Aldrei skal ég.." seinna rekum við okkur svo á að fullyrðingin var alltof stór og við verðum að taka hana til baka - sem er alls ekki auðvelt í öllum tilfellum.

Í smástund núna í dag hugsaði ég með mér; Ég ætla ALDREI aftur að kvarta yfir kvittanaleysi á síðunni minni. Ástæðan? Þær eru tvær. Í fyrsta lagi: um leið og ég geri það þá hrynur aðsóknin að síðunni (margir feimnir?) og í öðru lagi: þeir sem ekki eiga að taka kvartið/nöldrið til sín virðast vera þeir einu sem gera það

Niðurstaðan: Ég ætla ekki að lofa því að kvarta aldrei aftur EN.. ELSKURNAR MÍNAR... þið sem kíkið til mín reglulega ... og kvittið a.m.k. oftast ef ekki bara alltaf.. það eruð ÞIÐ sem haldið mér gangandi hér. Án ykkar væri bloggsíða Léttrar í lundu ekki lengur til. Ég veit að margar kannast við þessa tilfinningu ef heimsóknum á síðuna þeirra fjölgar skyndilega - maður verður óhjákvæmilega forvitinn og langar óskaplega mikið til að vita bara eitthvað um þá sem eru að lesa hugleiðingar manns .. að ég tali nú ekki um þau skipti sem maður galopnar sig og tappar af vandamálum sínum, hugarangri og hjartasorgum.

Ég var samt á allt annarri línu með þetta orð í morgun. Ég fór í ræktina fyrir vinnu, samkvæmt venju, og þar í andrenalínkikkinu og svitanum hugsaði ég um það hvernig í ósköpunum ég hefði getað lifað lífinu í mörg ár án þess að rækta líkama og sál. Þá hugsaði ég ALDREI aftur ætla ég að sætta mig við gamla lífið mitt aftur. Það er búið, farið og kemur ALDREI aftur.

Og ÞAÐ ætla ég mér að standa við.

Góðar stundir

Er ekki í neinu tuðstuði.. en ætla samt að tuða aðeins. Hvað er málið með kvitteríið? Ég hef verið að fá um og yfir 300 heimsóknir daglega á síðuna mína þar sem ég úthelli hjarta mínu dag eftir dag og bara örfáir kvitta  

Annars er bara allt gott af mér að frétta í dag - so far .. já og ég ætla að hafa það þannig. Ég var svo þreytt í gærkvöldi að ég fór snemma að sofa og var vöknuð kl 7 .. alveg glaðvöknuð og ekki séns að fá sér einu sinni kríu eftir það. Viðurkenni reyndar að það spilaði inn í að hausinn fór að vinna.. og spinna.. ojá.. Dreif mig framúr eftir að hafa reynt að sofna aftur í um hálftíma, eldaði mér hafragraut og kúrði yfir einni "konumynd" í sófanum. Þegar hún var búin og hæfilega löngu eftir að ég borðaði og.. þegar ræktin var loksins opnuð þá dreif ég mig þangað. Var hrottalega dugleg í dag. Hitaði upp á hlaupabretti, lyfti í klukkutíma og tók svo hörkubrennslu í lokin á þrekhjóli, teygði vel en sleppti magaæfingum að þessu sinni.

Núna á að skunda í bæinn og versla skóladót með börnunum, ég held svei mér þá að ég kaupi eitthvað skemmtilegt handa mér - t.d. í Body shop. Eitthvað sem lífgar upp á tilveruna... sérstaklega af því að peningamálin eru í einni steik.. bara gleyma því.

Lífið er ljúft Njótið þess essgurnar mínar

Á eiginlega frekar erfitt með að skrifa hér þessa dagana því það er svo margt mjög persónulegt sem hvílir á mér þessa dagana sem ég eiginlega get ekki deilt með bloggheiminum.

Ég hef verið mjög dugleg í ræktinni enda bjargar hún sálarlífinu algjörlega þessa dagana. Það hefur samt verið mjög strembið að ná því að fara í ræktina fyrir vinnu og ég er pínu smeyk við að ég springi á limminu þegar álagið eykst seinna í haust. Morguninn er nefnilega minn tími í ræktinni. Ég á líka frekar erfitt með að komast seinnipartana. Erfiðara þegar börnin eru búin í skólanum á daginn en eiginmaðurinn ekki búinn að vinna.

Ég hef líka verið svakalega dugleg við mataræðið. Búin að lenda ansi oft í þannig aðstæðum undanfarið að vera þar sem boðið er upp á sætabrauð eða nammi og ég hef alveg látið það vera. DUGLEGA ÉG.

Annars á ég bara frekar erfitt þessa dagana. Á erfitt með að einbeita mér í vinnunni og þarf að hafa mig alla við til að vera móttækileg fyrir börnin. Það bjargar mér algjörlega að eiga góða vini sem ég get talað við og að málin eru í ákveðnu ferli nú þegar. Jamm og já.. búið að kalla til faglega aðstoð - ekkert minna. Á maður ekki að trúa því að héðan í frá liggi leiðin bara upp á við?

Ég held að það sé kominn tími á að skrifa eftir nokkurra daga þögn. Ég veit að bloggvinkonur mínar eru ekki allar komnar í gang við bloggið eftir sumarið og sé m.a. á kommentunum að þær duglegustu eru ekki allar að kvitta þessa dagana. Ég er samt komin í þvílíkan gír og held mínu striki.

Ég fór allan bloggrúntinn minn um daginn og kvittaði á langflestar síðurnar. Sumir hafa ekkert skrifað lengi og það styttist líklega í að ég taki til í tenglalistanum. Hann er orðinn svo rosalega langur að ég kemst yfirleitt ekki yfir að kíkja á allar í einu - þó það sé gaman.

Undanfarið hef ég verið að fá voðalega skemmtileg viðbrögð og notaleg komment um útlitið á mér og dugnaðinn í ræktinni. Það er sko ekki leiðinlegt Það besta við það er að ég er virkilega farin að trúa og taka mark á því þegar fólk segir eitthvað svona við mig. Var á tímabili bara vanþakklát og allt að því dónaleg þegar fólk sagði eitthvað við mig því ég var sjálf á því að allt stæði í stað og því engin ástæða til að hrósa mér fyrir eitt né neitt. En ég tek mark á þessu í dag. Þó síðasta mæling og vigtun sýndi í raun ekki breytingu frá því í apríl.. þá er ég núna sannfærð um að þar spili mest inn í tímasetningin á mælingunni/vigtuninni. Var á blæðingum og svo vorum við að þessu rétt eftir kvöldmat sem ég held að sýni aðra niðurstöðu en fyrst á morgnana. Ég hef stigið annað slagið á vigtina hér heima síðan 15. og hún hefur sýnt mig í sögulegu lágmarki. Sýndi tölu sem ég bara man ekki hvenær ég sá síðast Verst að vigtin í ræktinni sýnir hærri tölu svo það verður líklega eitthvað í það að ég sjái þessa fallegu tölu þar.

Í fyrsta skipti í langan tíma þurfti ég að fara í hlífðarbuxur í morgun og þar fann ég t.d. að einhverjir sentimetrar hafa greinilega fengið að fjúka. Ég fer að verða í vandræðum með að halda þessum buxum uppi!

Ræktin.. búin að vera að koma mér í gang með nýtt prógramm. Allt öðruvísi en það sem ég hef verið að gera framað þessu og ég keyrði það í gegn í fyrsta skipti í morgun. Kom skemmtilega á óvart því fyrst fannst mér það svo skítlétt.. svo áttaði ég mig á því að þetta var ansi lúmskt og núna finn ég vel fyrir afleiðingunum. Verð örugglega komin með þokkalega strengi á morgun - sem er bara gott mál. Byrjaði annars daginn í dag á að fara út og hjóla (þess vegna þurfti ég hlífðarbuxur - það var hellirigning) Hjólaði í 15 mín, fór svo í ræktina og var klukkutíma að dútla við nýja prógrammið, tók svo magaæfingar (nýjar líka - omg) og smá teygjur, aukabrennslu og svo teygði ég vel á áður en ég hjólaði heim í sturtu! Ég er ekkert smá stolt af sjálfri mér Fer aftur í fyrramálið en líklega tek ég brennslu þá.

Síðast en ekki síst; Ferðalangur vinkona mín minnti mig á þetta.. Ég var búin að steingleyma því að ég ætlaði mér að skrifa um þetta. Ég var nefnilega líka að gramsa í gömlum myndum. Þetta eru reyndar ekkert rosalega gamlar myndir en ég þurfti að hafa mikið fyrir því að finna myndir af mér. Ég hef passað mig á því undanfarin ár að vera tryggilega staðsett bakvið myndavélina og hef því ratað á afskaplega fáar myndir á heimilinu. Veit að ég er frekar á myndum hjá vinum og ættingum og það var einmitt á myndum frá systur minni sem ég fann nokkrar. Ég safnaði svo nokkrum saman í möppu í tölvunni og skoðaði þær. Ég fann eina andlitsmynd af mér sem var tekin fyrir rúmum tveimur árum - alveg eins og tungl í fyllingu og örugglega 10 árum eldri - at least! Fann svo aðra tekna 2 mánuðum síðar um borð í flugvél með 3 undirhökur. Myndirnar sem ég fékk hjá systur minni voru svo teknar úti í fyrrasumar - á sólarströnd - og þar fékk ég raunveruleikann beint í andlitið. Ég sem var svo ánægð með sjálfa mig þá! Mér finnst þetta alveg hræðileg sjón í dag. Ég skellti einni á desktop hjá mér á tölvunni svo að hún blasti alltaf við mér þegar ég opnaði Svo ákvað ég að það væri ekki rétta hvatningin og skipti henni út fyrir mynd af mér og vinkonu minni í "húsmæðraorlofinu" um daginn. Rjóðar og sællegar eftir sólina, pínu við skál og ofsalega kátar. En í framhaldi af þessari myndapælingu allri þá ákvað ég að drífa í að láta taka myndir af mér til að sjá árangurinn seinna. Skellti mér í bikinið síðan í fyrrasumar og fékk eiginmanninn til að smella myndum. Það var líka smá sjokk en ég sá samt mun frá því í fyrrasumar - bara töluverðan. Svakalega á maður samt langt í land ennþá. Núna verður myndataka á sama tíma og vigtun og mæling. Ætla líka að finna mér flotta fyrirmynd á netinu - helst einhverja á bikini svo vöxturinn sjáist almennilega. Don't worry ég finn mér raunhæfa viðmiðun. Beyonce t.d.   En ég ætla að setja saman mynd af mér og fyrirmyndinni og setja á einhvern góðan stað. Þar sem ég sé hana semsagt. Ætla svo að skipta út myndinni af mér með hverri nýrri myndatöku. Fæ kannski einhvern tímann kjark til að sýna ykkur þessar myndir - who knows.

„Ertu í átaki?“ var spurning sem ég fékk í dag. Ég hef tekið eftir því að við sem ég kalla „átaksbloggara“ erum mishrifin af þessu orði. Þetta orð er farið að hafa á sér svipaðan blæ og orðið „megrun“. Sumir hafa lýst því yfir að þeir séu sko ekki í átaki heldur séu þeir að tileinka sér nýjan lífsstíl sem þeir ætli sér að halda. Mín skoðun er sú að við megum ekki vera of viðkvæm(ar) fyrir þessu orði því það er jú oft átak að skipta um lífsstíl. Eins og Ferðalangur nefndi á sinni síðu um daginn þá eru aðstæður okkar mismunandi. Sumir hafa fitnað frekar hratt og eiga þá oft auðvelt með að losa sig við umframþungann, sumir hafa verið að þyngjast smá saman í gegnum árin og þurfa þá oft þolinmæði til að snúa blaðinu við og svo eru þeir sem alltaf hafa meira og minna barist við aukakílóin og hafa þá oft reynt alla þá „kúra“ sem komið hafa á markað.  

Ég er þessi týpa sem ekki stundaði íþróttir þegar ég var barn. Vinkona mín dreif mig með sér í sund eitt sumarið þegar ég var 14 ára og í rúmt ár á eftir fór ég daglega í sund (já ALLA daga) og synti kílómeter á hverjum degi. Á sama tíma var ég líka mjög dugleg að hjóla og fór allra minna ferða á hjóli (á meðan ekki var allt á kafi í snjó ). Nokkrum árum síðar dreif sama vinkona mig með sér í ræktina. Kannski ástæða til að geta þess að á þessum tíma var ég ekkert of þung og ástæðan fyrir því að vinkonan góða dró mig með sér var í fyrra skiptið sú að við höfðum báðar tækifæri til að fara í sund í hádeginu (en ekki aðrar vinkonur á þeim tíma) og í seinna skiptið hafði hún byrjaði í ræktinni með annarri sem svo hætti og henni vantaði nýjan félaga. Anyway... „Ræktartímabilið“ mitt stóð í um 8 ár en með mismiklum hléum (bjó t.d. úti um tíma).  

Svo... urðu kaflaskipti í lífi mínu. Ég geri mér grein fyrir að þetta hljómar eins og aumasta afsökun en það fór í alvöru að síga á ógæfuhliðina í heilsufari mínu þegar ég kynntist manninum mínum! Ég er m.a.s. bara að horfast í augu við það núna í dag. Í fyrsta lagi eru sameiginleg áhugamál okkar flest frekar værukær, s.s. lesa góðar bækur, horfa á bíómyndir, hlusta á tónlist... OG borða góðan mat. Reyndar erum við ekkert 100% sammála um það hvað er GÓÐUR matur því hann er öllu meira á „djúsí“ línunni en ég, vill sitt kjöt, sósur, krydd o.s.frv. Ég aftur á móti vil helst hafa matinn sem ferskastsan og minnst brasaðan. Ég ætla samt ekkert að skorast undir ábyrgð í þessu.. í sameiningu byggðum við okkur upp lífsstíl sem þýddi ekkert annað en fitusöfnun. Eins og ég hef áður sagt (í „um mig“ ) þá höfum við líka gengið í gegnum erfið tímabil í lífi okkar og afleiðingin þá oftast verið sú að við höfum lokað okkur meira af yfir sjónvarpi og mat og forðast samskipti við aðra. Ég var orðin rosaleg félagsfæla. Vildi helst aldrei fara neitt út að skemmta mér og þó ég bæri það fyrir mig á þessum tíma að ég ætti ekki pening eða að ég hefði bara ekkert gaman af þessu.. þá var staðreyndin sú að mér leið bara rosalega illa með sjálfa mig. Ég get eiginlega ekki farið út í það hér en það eru þættir í sambandi okkar mannsins míns sem hafa hægt en örugglega grafið undan sjálfstrausti mínu. Ég áttaði mig ekki einu sinni á því að það væri að gerast... og er ennþá hissa á því að svo sé raunin. Ég var í meiri háttar afneitun árum saman enda hafði ég um nóg annað að hugsa.. Ég var upptekin við að halda höfðinu upp úr vatninu í öll þessi ár og hugaði því ekki nógu vel að mér sjálfri.  

Fyrir rúmum tveimur árum urðu aftur kaflaskipti eða þáttaskil í lífi mínu. Ég hef stundum lýst þessu þannig að það hafi gerst „á einni nóttu“ en líklega hefur ýmislegt verið farið að gerjast í mér áður. Samt sem áður.. ég uppgötvaði alveg nýja hlið á sjálfri mér og upplifði alveg rosalegt „egóbúst“ í leiðinni. Þó ég geti ekki skýrt nákvæmlega frá uppgötvuninni hér þá hafði hún þær afleiðingar að mér fór bara að þykja vænna um sjálfa mig og ég fór að bera meiri virðingu fyrir mér og líkamanum. Það að sjá fram á að verða t.d. vonlaus, vansæl og óvirk mamma vegna heilsuleysis og fitu fannst mér ekki góðar framtíðarhorfur. Ég vaknaði upp einn morguninn með þessa nýju og dásamlegu tilfinningu.. fannst lífið allt svo óendanlega dásamlegt og í þessum rósrauðu hugleiðingum gekk ég fram á baðherbergi, leit í spegilinn og.. OMG.. það kom samt ekki nema smá skrens í rómantíkina því ég SÁ sjálfa mig.. Þrátt fyrir allt þá var ÉG þarna inni í þessari feitu, þreyttu og gömlu konu. Ég varð strax ákveðin í því að sýna sjálfri mér meiri virðingu en ég hafði gert, lærði að elska sjálfa mig alveg upp á nýtt og byrjaði strax að breyta ímyndinni í speglinum. Þessi örlagaríki morgunn var algjör vendipunktur í mínu lífi. Mér hefur svo sannarlega einhvern tímann skrikað fótur á þessari löngu leið og ég ætla ekki að halda því fram að frá þessum degi hafi ég bara drukkið vatn í lítratali alla daga, brutt grænmeti í gríð og erg eða hlaupið maraþon vikulega. Ég hef dottið í sykurpottinn nokkrum sinnum og ég hef ekki alltaf verið jafn staðföst..hvorki í mataræði né hreyfingu.. en samt.. ég hef aldrei misst sjónar á fjallstoppnum sem ég ÆTLA að ná.  

Þegar ég lít í spegilinn í dag þá sé ég ekki bara glitta í sjálfa mig ... ég SÉ sjálfa mig og viti menn.. ég lít bara helvíti vel út   

Ég kalla mig átaksbloggara. Þó ég hafi fundið sterkan innri hvata til að taka á mínum málum þá þarf ég reglulega að taka mér tak og horfast í augu við nýja brekku sem ég þarf að komast upp eða nýjan vegg sem ég þarf að komast yfir. Og um það ætla ég að blogga.

Er á leið í háttinn því ég er frekar búin á því eftir daginn og annar pakkaður á morgun.

Í dag byrjaði ég á ræktinni. Hitti þar tvo vinnufélaga og lenti náttúrulega á smá kjaftatörn. Þar var bara fínt og er alltaf nauðsynlegt inn á milli. Ég var líka svo heppin að vera með ipod-inn minn með mér þannig að þegar ég dreif mig af stað í hlaupin þá truflaði mig ekkert meira - var bara í eigin heimi með Metallica í botni og tók VEL á þessu

Ég tók fyrst 12 mínútna prógramm á hlaupabrettinu og setti á level 6 - sem ég hef aldrei notað áður. Það tók sko svakalega á og svitinn bogaði af mér Svo fór ég á þrekhjólið og tók annað 12 mín prógramm þar og líka á level 6. Þegar á þá æfingu var orkuleysið svolítið farið að segja til sín enda var ég búin að vera vakandi frá því um 8, klukkan var þarna að verða hálf 11 og ég var ekkert búin að borða. En ég hafði æfinguna af og allt í allt brenndi ég 261 hitaeiningu í dag.

Eftir þetta tók við sturta, setja í þvottavél og borða morgunmat (öllu heldur brunch því það var komið hádegi). Eftir það settist ég niður með lílkamsræktarplanið mitt í smá tíma. Fékk svo góða heimsókn góðrar vinkonu og eyddi megninu af deginum með henni. Við fengum okkur göngutúr, versluðum í matarbúð, tókum smá þrifatörn í eldhúsinu og elduðum svo hrikalega góðan kvöldmat. Á meðan á öllu þessu stóð talaði ég nær stanslaust Tappaði semsagt þokkalega vel af og það var svo gott að geta rætt málin við hana

Má til með að segja ykkur frá kvöldmatnum. Við vorum með grillaðar laxasneiðar, ofnbakaðar sætar kartöflur með olívuolíu og salti, soðnar gulrætur, steikta sveppi (í olívuolíu), grillað grænmeti (lauk og papriku) og svo ferskt salat (svona pokablanda og gúrka, tómatar og olívuolía í boði með). slurp, slurp.. þetta var svo gott.

Ferðalangur skrifaði um daginn á síðuna sína um haust-"átökin" og mismunandi aðstæður þeirra sem fara á eitt námskeið til að hrista af sér nokkur kíló og svo þeirra sem berjast langri - og stundum að því er virðist endalausri - baráttu. Ég ætlaði mér að skrifa aðeins um mínar aðstæður - mína baráttu.. en ég veit að ef ég byrja núna þá á ég eftir að sitja pikkandi við tölvuna fram að miðnætti og ég má alls ekki við því núna. Ræktin fyrir vinnu í fyrramálið og bara busy, busy dagur. En ég skrifa þennan pistil á morgun - lofa, lofa. Hann er sko ekki gleymdur því ég hef verið að átta mig á ansi mörgu þessa síðustu daga.

Góða nótt elskurnar og ég vona að þið eigið yndislegan föstudag.

Ég var svolítið í hæga gírnum í dag. Viðurkenni alveg að ég fór ekki í ræktina.. en þetta var samt bara mjög fínn dagur. Ég lá í líkamsræktarskipulagningu, matarræðispælingum og var bara að fíla það í botn Hlakka svoooo mikið til næstu vikurnar - þetta verður svo skemmtilegt  (Vantar núna svona kall eins og ég nota á msn sem hoppar af kæti)

Ég fór samt í mælingu og vigtun. Hef ekki verið að gera neitt marvisst núna lengi þó ég hafi verið hrikalega dugleg inn á milli og ekki dottið í neitt alvarlegt sukk, né voðaleg letitímabil. Niðurstaðan kom mér því ekkert á óvart. Engin svakaleg breyting síðan 3. apríl. Fituprósentan fór niður um 0,3%, léttingur um 1,5 kg en... bæting í sentimetrum um 10 sentimetra Það má samt taka það með í reikninginn að ég hef venjulega farið í vigtun og mælingu að morgni en fór núna um kvöldmatarleitið. Það getur svosum haft einhver áhrif. Ætla samt ekkert að velta mér mikið upp úr því. Núna verður mæling og vigtun 15. hvers mánaðar og ég er bara spennt fyrir að sjá hvernig sú næsta kemur út. En já.. ég er semsagt 88 kg (í ræktinni, 85 hér heima.. hér eftir verður það ræktin sem ég tek mark á) og fituprósentan er 34,4%.  Vill einhver deila tölum með mér?? Væri svo mikið til í smá samanburð

Jæja.. ætla að drífa mig í rúmið. Fæ góða heimsókn á morgun. Vinkona mín kemur til mín og ég hlakka svo til að geta rætt málin við hana. Náði á einni góðri í dag (íþróttakonunni minni sem vigtar og mælir) og gat trúað henni fyrir stórum hluta af mínu hugarangri þessa dagana. Mikið er það nú gott að geta talað við góða vini.. oh.. ég er svo rík

Go'nat

P.s. Ein ný á tenglalistanum. Sara heitir hún.. velkomin í hópinn

Var bara ansi busy í dag. Lá í líkamsræktarskipulagningu, pælingum um matarræði og svo þreif ég áfram í eldhúsinu. Tók í gegn skúffur þar sem ég geymi pakkamat, bökunarvörur og fleira. Þar sem ég var búin að fara svona vel í gegnum frysti, ísskáp og svo þessar skúffur þá lá náttúrulega beint við að fara í verslunarleiðangur til að fylla þessar hirslur af einhverju hollu og gómsætu. Keypti helling af kjúklingi, grænmeti og ávöxtum. Keypti líka hafragrjón .. hvað er málið? Ég þurfti að fara í Hagkaup til að finna réttu grjónin!!

Á morgun er vigtun og mæling, áframhaldandi skipulagning á líkamsræktinni næstu vikurnar og svo náttúrulega mæta í ræktina Held svo líka áfram að þrífa.. það er svo hollt fyrir sálina - er að gera hreint fyrir mínum dyrum þessa dagana

Voðalega sveiflukenndur dagur í dag.

Ég byrjaði daginn í ræktinni og það var alveg GEGGJAÐ. Leið yndislega þar og ekki síður eftir að æfingu var lokið. Tók brennslu.. bæði á hlaupabretti og þrekhjóli og brenndi þar samtals 210 hitaeiningum. Yndislegt að finna að mér hefði ekkert farið aftur því ég valdi æfingu og þyngdarstig sem hefur verið í efra lagi fyrir mig og réði alveg við það. Það sýnir mér líklega að þrátt fyrir að ég hafi ekki farið í ræktina í nokkrar vikur, þá hef ég greinilega gert nóg af annars konar hreyfingu til að halda mér við.

En.. Seinna um daginn tók ég dýfu niður á við. Það yrði fullpersónulegt að fara út í það hér en vanlíðanin var slík að ég var búin að fletta upp á viðtalstímum presta - en treysti mér ekki til að hringja í neinn né hitta því ég var svo aum með mig.

Hvað bjargaði mér..? Í fyrsta lagi meðfædd þrautseigja og löngun til að finna ljósu punktana í tilverunni. Í öðru lagi stuðningur góðrar vinkonu. Í þriðja lagi gáfu börnin (og vinir þeirra) mér ekki færi á að sitja í sorg og sút.. ég VARÐ að sinna þeim. Þó ég væri frekar trekkt og skammaðist í þeim inn á milli atriða (held samt að ég hafi ekkert gengið of langt - það var bara óvenju mikið vesen í gangi á þeim í dag). Svo... dreif ég mig í ísskáps/frystis tiltekt. Það var sko aldeilis verkefni því það var löngu kominn tími á slíka aðgerð. Það hjálpaði mikið til að hamast við þetta og hætta að hugsa um eigið hugarangur rétt á meðan.

Ég hef ekkert komist í "The Secret" né planið á nýja líkamsræktarprógramminu mínu. Þá stund sem ég fékk frið í dag, ein heima í friði fyrir börnum var akkúrat sú stund sem mér leið hvað verst og ég bara gat ekki fest hugann við þetta. Núna eru allir aðrir á heimilinu sofnaðir og svei mér þá ef ég kíki ekki eitthvað á þetta núna fyrir svefninn. Ég held það bara..

Vil endilega benda ykkur í lokin á komment sem ég fékk við síðustu færslu frá Dídí um kvöld-möntruna hennar. Algjör snilld Ég er líka búin að setja hana í tenglalistann minn. Hún er ofsalega dugleg 24 ára, nýbyrjuð en að gera góða hluti Velkomin í hópinn mín kæra

Já mín er komin heim. Held að ég hefði alveg þolað lengra frí því ég var sú ALpirraðasta hérna heima hjá mér í gær Þoldi bara ekkert. Uss..voðalegt bara...   Fríið var annars bara fínt. Mikið spjallað, slakað á og tætt í einhverjar búðir svona inn á milli. Ferðin sýndi mér fram á eitt umfram annað... ég þarf að taka alvarlega á mínum málum núna. Get ekki farið út í það hér en ég ætla að leita til heimilislæknis eftir e.k. aðstoð fyrir mig og mína. Verst hvað íslenska heilbrigðiskerfið er fáránlegt þegar kemur að sálfræðiaðstoð - það er það sem við þurfum

Hef ekki haft neinn tíma til að leggjast yfir "The Secret" en er búin að setja niður tíma fyrir það á morgun Er svo með ný áform í gangi varðandi hreyfingu og matarræði og er svakalega spennt fyrir því

Ég er ennþá 85 kg. Skv "The Secret" þá á ég að líma "réttu töluna" þ.e. MÍNA tölu á skjáinn á vigtinni svo ég sjái bara þá tölu og lifi samkvæmt því (ef ég er að túlka þetta rétt). Ég er farin að hugsa um töluna 75 sem mína tölu og í dag steig ég á vigtina með öðrum fæti fyrst... læddist svona inn á hana.. og hætti þegar ég sá 75 kg.. woahahahaha... En svona spauglaust þá er kg-talan ekki stærsta málið í mínum huga lengur. Ég fór ekki í mælingu og vigtum um mánaðarmótin eins og ég ætlaði. Í dag fór ég að hugsa um það hvort ég ætti ekki bara að fá vinkonu mína til að mæla mig þann 15. svo ég þyrfti ekki að "bíða" þangað til um næstu mánaðarmót. Það eru n.k. þáttaskil hjá mér núna og því væri best að hafa þessar tölur miðað við stöðuna NÚNA.

Var að enda við að skoða myndir af mér frá síðustu 3 árum og fékk hálfgert áfall. Í fyrra fórum við fjölskyldan í utanlandsferð og það eru til myndir af mér síðan þá á bikini. Ég man ekki einu sinni eftir því að hafa spáð í þessum myndum í fyrra en í dag finnst mér hrikalegt að horfa á sjálfa mig á þeim Árið þar áður fórum við líka í utanlandsferð en ekki í eins heitar aðstæður þannig að ég var ekkert að spóka mig um svona léttklædd það sumarið. Aftur á móti sést greinilegur munur á andlitinu á mér á þeim myndum sem eru teknar sumarið 2005 og 2006 og svo aftur núna 2007 Eitt af því sem ég ætla að gera núna er að láta eiginmanninn taka myndir af mér á bikini 1x í mánuði svo ég hafi samanburð. Er líka að vonast til að það reki á eftir mér svo ég leggi harðar að mér. Ég get samt varla verið í þessum bikinum sem ég notaði í fyrra!! Þau eru bara ALLTOF stór

10% húsmóðirin er farin í húsmæðraorlof.. kannski meira "mæðraorlof"..

Veit ekki hvort ég verð í nokkru netsambandi en ég skrifa a.m.k. um næstu helgi.

Bestu kveðjur og njótið lífsins - það ætla ég svo sannarlega að gera

Ég sá myndina "The Secret" áður en ég fékk mér bókina og eitt af því sem ég mundi úr myndinni (er ekki búin að lesa um það ennþá ) var í sambandi við peninga. Þeir sem hafa lesið bókina eða séð myndina vita að í grunninn snýst þetta allt um að við drögum að okkur það sem við hugsum um. Þegar verið var að fjalla um peningamál í myndinni, þá var t.d. lögð áhersla á að maður ætti að hugsa um PENINGA en ekki SKULDIR. Þ.e. ef maður hugsar alltaf "Oh, ég vildi að ég skuldaði ekki svona mikið" þá væri maður samt að hugsa um SKULDIRNAR og því héldi maður stöðunni óbreyttri.. Fókusinn væri á það að skulda en ekki það að eignast pening.

Núna áðan - þegar ég var við það að hætta lestrinum í dag til að fara í rúmið - rak ég augun í næsta hluta bókarinnar sem heitir "The secret and your body".  .. if you focus on losing weight, you will attract back having to lose more weight, so get "having to lose weight" out of your mind.

Er orðin of þreytt til að lesa meira núna.. skrifa meira á morgun. Góða nótt skvísur..

...that ever accomplished anything, did not know how they were going to do it.

They only knew they were going to do it.

Bob Proctor

Enn að lesa... slowly but surely.. ta-ta